بــازی روزگـــار

از دلنوشته های پروفسور حسابی (پدر فیزیك ایران

(بازی روزگار را نمی فهمم!من تو را دوست می دارم... تو دیگری

را... دیگری مرا... و همه ما تنهاییم! داستان غم انگیز زندگی این

نیست که انسانها فنا می شوند، این است که آنان از دوست

داشتن باز می مانند. همیشه هر چیزی را که دوست داریم به

دست نمی آوریم، پس بیاییم آنچه را که به دست می آوریم

دوست بداریم. انسان عاشق زیبایی نمی شود، بلكه آنچه

 عاشقش می شود در نظرش زیباست! انسان های بزرگ دو دل

دارند؛ دلی که درد می کشد و پنهان است و دلی که میخندد و

آشکار است. همه دوست دارند که به بهشت بروند، ولی کسی

دوست ندارد که بمیرد ... ! عشق مانند نواختن پیانو است، ابتدا

 باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری، سپس قواعد را

فراموش کنی و با قلبت بنوازی. دنیا آنقدر وسیع هست که برای

 همه مخلوقات جایی باشد، پس به جای آنکه جای کسی را

بگیریم تلاش کنیم جای واقعی خود را بیابیم

.‏‏

اگر انسانها بدانند فرصت باهم بودنشان چقدر محدود است؛

محبتشان نسبت به یکدیگر نامحدود می شود. عشق در لحظه

پدید می آید و دوست داشتن در امتداد زمان و این اساسی ترین

تفاوت میان عشق و دوست داشتن است. راه دوست داشتن هر

چیز درک این واقعیت است که امکان دارد از دست برود

آنسان چیست؟ شنبه به دنیا می آید، یكشنبه راه می رود،

دوشنبه: عاشق می شود، سه شنبه شكست می خورد،

چهارشنبه ازدواج می كند، پنج شنبه به بستر بیماری می افتد،

جمعه: می میرد.  فرصت های زندگی را دریابیم و بدانیم که فرصت

با هم بودن چقدر محدود است...

بیچاره عروسک که دلش میخواست زار زار بگرید ولی خنده را بر لبانش دوخته بودند...

در تنهایی خیالم ، تو را مهمان رویاهایم کرده ام تا به آرامى بگویم : دلتنگتم...

وقتی عاشق شدی مواظب دلت باش تا از کم محلی های طرف , میدون خالی نکنه

قلبم فدای عزیزی که دنیای از دلتنگی را به امید یک لحظه دیدنش به جان میخرم...

در زندگی از دست کسانی میرنجیم که کوشیده ایم از دست ما نرنجند

درويشى راگفتند ، زندگى برچند بخش است؟
گفت:كودكى و پيرى
گفتند: پس جوانى چه شد؟!
گفت: باعشق سوخت و با بى وفايى ساخت و با جدايى مرد!!

نه چتر داشتي باخودت ، نه روزنامه ، نه چمدان.... عاشقت شدم!!!
از كجا بايد مي فهميدم مسافري!!!

سايه ام امشب زتنهايى مرا همراه نيست @ گر در اين خلوت بميرم هيچکس آگاه نيست @ من در اين دنيا به جز سايه ندارم همدمى @ اين رفيق نيمه راهم گاه هست و گاه نيست.

شرط دل دادن دل گرفتنه وگر نه یکی بی دل میشه و یکی دودل...

"دنيا"را بغل گرفتيم گفتند: امن است هيچ كاری با ما ندارد،خوابمان برد.بيدار شديم،ديديم.....
آبستن تمام دردهايش شده ايم

آدمهای ساده را دوست دارم.
همان ها که بدی هیچ کس را باور ندارند.
همان ها که برای همه لبخند دارند.
همان ها که همیشه هستند،
برای همه هستند.
آدمهای ساده را
باید مثل یک تابلوی نقاشی
ساعتها تماشا کرد؛
عمر‎ ‎شان کوتاه است.
بس که هر کسی از راه می رسد
یا ازشان سوء استفاده می کند یا زمینشان میزند
یا درس ساده نبودن بهشان می دهد.
آدم های ساده را دوست دارم.
بوی ناب “ آدم ” می دهند...

در کودکی:
پاك کن هایی ز پاکی داشتیم،
یک تراش سرخ لاکی داشتیم،
کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت،
دوشمان از حلقه هایش درد داشت،
گرمی دستانمان از آه بود،برگ دفترهایمان از کاه بود،
تا درون نیمکت جا میشدیم ما پراز تصمیم کبری میشدیم، با وجود سوز و سرمای شدید ، ریزعلی پیراهنش را میدرید،
کاش میشد باز کوچک میشدیم لااقل یک روز کودک میشدیم

گاهی اوقات در آرزو بودن یه چیزی خیلی لذت بخش تر و بهتر و بی دردسر تره تا این که به آرزوش برسی !!!!

....منتظر نظرات سبز شما هستم.....

۱) اگر اولش به فکر آخرش نباشی آخرش به فکر اولش می افتی

۲) لذتی که در فراغ هست در وصال نیست چون در فراغ شوق وصال هست و در وصال بیم فراغ

۳) آغاز کسی باش که پایان تو باشد

۴) پرستویی که به فکر مهاجرت هست از ویرانی آشیانه نمی هراسد.

دوستان عزیزم منتظر نظرات خوب شما هستم

د. 

نقاشان بسیاری آثار خود را به قصر فرستادند. آن تابلو ها، تصاویری بودند از جنگل به هنگام غروب ، رودهای آرام

، کودکانی که در خاک می دویدند، رنگین کمان در آسمان، و قطرات شبنم بر گلبرگ گل سرخ.

اولی، تصویر دریاچه آرامی بود که کوههای عظیم و آسمان آبی را در خود منعکس کرده بود. در جای جایش می

شد ابرهای کوچک و سفید را دید، و اگر دقیق نگاه می کردند، در گوشه چپ دریاچه، خانه کوچکی قرار داشت، پنجره اش باز بود، دود از دودکش آن بر می خواست، که نشان می داد شام گرمی آماده است.

تصویر دوم هم کوهها را نمایش می داد . اما کوهها ناهموار بود، قله ها تیز و دندانه ای بود. آسمان بالای کوهها

بطور بیرحمانه ای تاریک بود، و ابرها آبستن آذرخش، تگرگ و باران سیل آسا بود.

این تابلو هیچ با تابلو های دیگری که برای مسابقه فرستاده بودند، هماهنگی نداشت. اما وقتی آدم با دقت به

تابلو نگاه می کرد، در بریدگی صخره ای شوم، جوجه پرنده ای را می دید. آنجا، در میان غرش وحشیانه طوفان،

جوجه گنجشکی، آرام نشسته بود.

” آرامش آن چیزی نیست که در مکانی بی سر و صدا، بی مشکل، بی کار سخت یافت می شود، چیزی اس

ت که می گذارد در میان شرایط سخت، آرامش در قلب ما حفظ شود. این تنها معنای حقیقی آرامش است.”

این مدتی که نبودم خیلی کار داشتم . خیلی معذرت می خوام که وبلاگ رو آپ نمی کردم . 

امیدوارم از این به بعد وبلاگ همیشه آپ باشه و شما هم از اوون لذت ببرید . نظر ، پیشنهاد و انتفادات فراموش نشه . 

منتظر نظرات سبز شما هستم  
ღღღღღღღღ

ღღღღღღღღღღღღღ

ღღღღღღღღღღღღღღღღღღღ

سلام دوستان عزیز و خوبم .

فرا رسیدن ماه خرداد را به تمامی دانش آموزان عزیز تبریک می گم : به خاطر اینکه آخرین ماه در سال تحصیلی ۸۹-۹۰ هست . امیدوارم سال خوب و سر شار از موفقیت داشته باشید .

آیا می دانستید آنهایی که از نظر احساسی بسیار قوی به نظر می رسند در واقع بسیار ضعیف و شکننده هستند !!!

آیا میدانستید آنهایی که زندگیشان را وقف مراقبت از دیگران می کنند خود به کسی برای مراقبت نیاز دارند !!!

آیا می دانستید که سه جمله ای که بیان آنها از همه جملات سختر است چیست ؟ : ۱- دوست دارم ۲- متاسفم ۳- به من کمک کن ...

آیا میدانستید افرادی که قرمز می پوشند از اعتماد بیشتری نسبت به خود بر خوردارند .

آیا میدانستید کسانی که زرد میپوشند از زیبایی خود لذت می برند .

از همه دوستانی که برای آپدیت کردن وبشون  خبر می دن خیلی خیلی تشکر میکنم ، همچنین خیلی خیلی عذر خواهی می کنم بابت این که نتونستم  به آپدیت های زیبا و جذاب و خواندنیشون سر بزنم .

با آرزوی موفقیت برای همه شما عزیزان .

منتظر نظرات سبز شما هستم .